Dağ eteğindeki kırmızı karanfil
Özgürce meltemler soluyordu...
Birgün ansızın kopardı bir elin parmakları,
Saksılara ayırdılar özünü, birer, birer...
Tutsaklığına yandı asil karanfil,
Damarlarından kan istediler...
İsyan etti şah damarı,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta