Asıl Cahil Şiiri - Ahmet Sami Benli

Allemeyi cihan oldum sanarken
Önünü görmeyen asıl cahildir
Mevlâna, Yûnus'u hergün anarken
Bir gönle girmeyen asıl cahildir

İbrahim bulunca bir fırsatını
Devirir Nemrud'un saltanatını
Kula kulluk denen çağın putunu
Baltayla kırmayan asıl cahildir

Makamın, mevkinin, durduğu yerin
Kasalar dolusu gelir giderin
Kitaptan ezbere bildiklerinin
Hakkını vermeyen asıl cahildir

İnsanı aldatan yalan dolana
Gençliği yok eden güce talana
Tariflere sığmaz bunca olana
Bir ses çıkarmayan asıl cahildir

Haksızlığa susan korkak alimden
Değere saldıran diziden filmden
Bayraga küfreden densiz zalimden
Bir hesap sormayan asıl cahildir

Öfke, nefret kusan kof beyinlerin
Bölen, ayrıştıran şer telkinlerin
Halka tuzak kuran tüm hainlerin
Farkına varmayan asıl cahildir

Ay doğar Mısır'ın kör zindanında
Denizler yol olur Hak meydanında
Firavun'a karşı Musa yanında
Harunca durmayan asıl cahildir

Hesabı var kulun, her nefesinin
Ameldir azığı ruh kafesinin
Kitap yüklü merkep, meselesinin
Sırrına ermeyen asıl cahildir

Kıymeti bilinmez doğru sözlünün
Sinsiliği bitmez haset gözlünün
Münafıklığını iki yüzlünün
Yüzüne vurmayan asıl cahildir

Elbette cehalet kördüğüm bir ip
Kaybolma nefsinin atına binip
Kutlu peygamberi rehber edinip
Hikmeti dermeyen asıl cahildir