Hayat yeterince karanlıkken
seni sevdiğim saatlerde ışıkları söndürmemeliydim
biliyorum, kabahat sadece bende
Ara bir sokağa park etmiş ama motoru kapatılmamış
bir araba gibi hep bekledim seni
Seninle duvardaki Magritte’nin ‘’Âşıklar’’ tablosu gibiydik,
birbirini görmeyen ama öpüşen iki çılgın sevdalı
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta