Şüpheleniyordum; sen olmasından korkup dillendirmediğim, beni kandırmak isteyen o dipsiz sesten.
Âlemi perde yapsan da artık nafile, öylesine gizlenilmez; aşikârsın.
Bir bu kadar daha âlem yaratsan da boşuna; ay gibi ortada, güneş gibi meydandasın.
Lakin bir başka şüphe geceleri, gündüzleri hep içimi kemiren:
"Ben" dediğim de mi sensin?
Sen mi yoksa ben mi kendi kendini kendinden gizleyen?
"Her şeye güç yetirenim" deyip çıkıp gidemezsin bu izahsız halden.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta