Sevdaların en koyusunu yaşıyorum seninle
Yürekte yavaş yavaş açıldı yaralar
Mutluluğun tadını bırakırken kör ömrümde
Ayrılığın gün gibi aşikar...
Başlamak bitirmeyi getirir, hele de sevgide
Kaygılar, sıkıntılar kalmamalı yürekte
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta