Bir yaz günü doğdun,yayla yerinde.
Yedi yıl dünyâyı seyrettin Veysel.
Çiçek fer koymadı şol gözlerinde.
Sivrialan köyü,öz yurdun Veysel.
Elin saz çalardı,kalbin güllerde,
Köyden köye gezdin,gurbet ellerde.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta