Âşık Enver Gürkani Şiirleri - Şair Âşık ...

Bu kafama birçok soru takıldı
Hızır ister şimdi bu deli gönlüm
Moralim bozuldu ruhum sıkıldı
Huzur ister şimdi bu deli gönlüm

Yarab verdiğim şu yaşam savaşı

Ben seni andıkça düşer ciğere
Sızı Sarıkamış hey vatanım hey
Gittikçe çıkıyor yüksek değere
Mazı Sarıkamış hey vatanım hey

Tarih yaprağına geçti bu kayıt

Allah’ın rahmeti bereketi cümlemizin üzerine olsun Cenabı Hak insanlarımızı her türlü tehlikeden uzak tutsun, ürününüz bol gönlünüz pür nur olsun. Değerli arkadaşlar gönül dağarcığını yoklayalım ne çıkarsa sizinle paylaşalım. Efendim ben bu âşıklık mesleğine yeni başlamıştım, bizim ö dönem de atımız yürürdü çünkü radyo, tv, falan yoktu, halkın eğlencesi âşıklardı bende çevremde fazla âşık olmadığı için halkın gözdesi idim, her gittiğim yere baş üstünde tutarlar, tabi bu sevgi bana değil ozanlığımadır. Beni bir gün düğüne götürdüler akşam oldu cemaat tıklım tıklım dolu, her kes beni diliyor bende coştukça coşuyorum. Aslında kendini beğenmek gurur kibir kötü şeydir, biz tabi o zamanlar onu düşünmüyoruz bu meydan benim, vakitsiz öten horozlar gibi. Program yaptığım yer transit yol üzeri, tam kendimi bu revange kapılmışken üç kişi içeri girdi, biri benim o zaman ki yaşımda ikisi yaşlıca. Ben o zaman dünyanın kaç bucak olduğunu anladım. Yaşımdaki olanı karşıma çıkardılar bu yıldırım gibi girdi ben bildiklerimi de unuttum, neye uğradığımı şaşırdım. O zaman anladım ki Gururlanma ey Gürkani el elden üstündür ta arşa kadar. Beni hırpaladı posamı çıkardıktan sonra öbürleri benimle atışmaya lüzum görmediler bırakıp gittiler. Buda bana bir ders oldu o cemaatte daha hevesim kalmadı. Gelin bunu birazda tel ile anlatalım söylesin Gürkani sizin sıhhatinize güzelliğinize kazasız belasız günlerinize.


Yeni başlamıştım çok şey bilmezdim
Tuttu taştan taşa vurdu insafsız
Önceden bilseydim asla gelmezdim

Rabbim yemin etmiş iki nimete
Birisi zeytindir birisi incir
Dilde gönül gibi ettir ebette

Bak bana da oldu ilham kaynağı
Mert duruşun İshakpaşa sarayı
Teker teker seçilmiş de örülmüş
Her bir taşın İshakpaşa sarayı

Minaren yükselmiş gözetir arşı

Bin dokuz yüz kırk sekizde doğanda
Sanki yarı doğmuş candım o sene
Şansızlık başladı daha o anda
Her türlü çileye bandım o sene

Sözde birçok hayal kurmuştum güya

Bir an bile yoktur istirahatım
Hiç bitmeyen işle baş başa kaldım
Yaş geçince bozuluyor sıhhatim
Bahar gelmez kışla baş başa kaldım… ……..Âşık Gürkai

Meydanlar bozuldu kaldı itlere

Yangın çıkmış idi ormanda
Fare kurtulmayı başardı
Aslan ise yandı kül oldu
Çünkü o etmişti baş ardı

Demektir ki cüsse değil de

Sakın sakın hiç değişme aman ha
Daim mütevazı yaşa Gürkani
Ahmet-i muhtara kalmayan dünya
Hiç kalır mı sana hâşâ Gürkani

Mekânları cennet atalarımız
Hayatında neler görmüşler onlar
Onlardır medarı iftiharımız
Her zorluğa göğüs germişler onlar