Her dumanın varmı dır ateşi
Ya da her ateşin olur mu dumanı
Aklımdan çıkayışın gerçek
Var mı bunun yalanı dolanı
Tıbben mümkün mü aşksız yaşamak
Olsaydı elimde kaderin kılcı
Saplardım göğsüme atardım seni
Kalsaydı içimde ufacık bir sızı
Aklımı kaybedip unuturdum beni ...
Muzaffer eyledin kinimi sana
Gitme uzaklara gül kokulum , nefessiz kalırsın yalnızlıklarında
Soldurur şafağın soğuğu yapraklarını
Hem sen , ben olmadan uyuyamazsın
Üşürsün kabuslarının kara kışlarında
Gitme benden gülüm ;
Kan damlıyordu ağlayan yüreklerden
Lakin damlası yoktu acının
Güneş parlamıyordu gökte belki
Hükmü belliydi yüce yargıcın
Mermi sesine alışmıştı kulaklar
Güneş bilmez doğmayı sen emretmeden
Kader bilmez yazılmayı sen hükmetmeden
Yağmur yağmayı , mevsimler değişmeyi
Bilmez rüzgar esmeyi sen ol demeden ...
kahroldu zaman sensizliğin vuruşlarında
iklimi sıcak yokluğunun soğukluğunda
sarsa ellerin yoksun tenimi
bırakacak çaresizliğimi ışıksız aydınlığına
bir ömür boyu dalgalar vurur sahilime
Ölümüm sessiz olacak biliyorum ,
Yavaş yavaş çekilecek kanım damarlarımdan ...
Yavaş yavaş kapanacak göz kapaklarım
Sensiz kalmak mı ağır gelecek bedenime ,
yoksa sensiz bir yerlere gitmek mi ?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!