Bir martı,galatadan kız kulesine süzülüyor
Kanatlarının arasında serin bir yel
Bir mektup iletiyor özlemi anlatan
Bir vapur,saat sabahın altısı
Boğazın serinliği değiyor tenine
Martıların sesi kulaklarında
Güneş usulca gösteriyor kendini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta