Alevlerin şavkı mıydı içini yakan,
Gönlünden ona akan ılık bir şeyler mi?
Bilemeden hiçbir sorunun cevabını
Gece gündüze bağlanmasa da
Hep onunla olmak isterdi…
Ne simsiyahı görürdü gönül gözü
Ne çamuru bataklıkta…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




...'göklerde uçururken gerçeğe el sallama. 'şiirde anlatım; vurgulayıcı, çarpıcı. Tek düzelikden çıkıp, tersten okuyanlara çok şeyler anlatıyor. Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta