Asgari Sefa Şiiri - Güven Küçük

Yirmi sekiz bin yetmiş beş, bereketi saymakla bitmez,
Böyle büyük bir servet, harca harca asla gitmez.
Peyniri müzede görsek, zeytine hürmet ederiz,
Et kokusu duyunca biz, "doyduk şükür" der gideriz.
Kasabın önünden geçerken, nefes almak bile lüks,
Bu muazzam rakamla, bize her gün bir cülus.

​Kira dediğin nedir ki, ev sahibi dostumuzdur,
Battaniye kış günü, en sadık postumuzdur.
Doğalgazı açmadık, tasarruf bizim işimiz,
Soğuktan tıkırdasa da, bembeyazdır dişimiz.
Saraylara sığmayız, bu maaşın heybetiyle,
Cihanı titretiriz biz, bu asil kısmetiyle.

​Ulaşım zaten bedava, yürümenin tadı başka,
Her adımda bir sevda, her yokuşta bir aşkla.
Tatilde Maldivler değil, balkon bize kucak açar,
Limonatayı yudumlayan, sanki dünyadan kaçar.
Viyana kapılarını da, cüzdanla zorlarız,
Yirmi sekiz bin ile, tarihe geçeriz biz.

​Markete girdiğin an, bir asalet kaplar seni,
Sepetteki tek ekmek, doyurur ruhu ve teni.
Etiketler yükseldikçe, biz daha çok güleriz,
"Lükse hiç gerek yok" der, listeleri sileriz.
Kasadaki o rakam, bir zafer çığlığıdır,
Bu maaşın bolluğu, yoksulun tek varlığıdır.

​Giyim kuşam dersen eğer, eskinin modası geri geldi,
Yama yapmak bu yılın, en büyük modası dendi.
Ayakkabın delikse, hava alır her yanın,
Böyle asil bir hayat, tadıdır her bir canın.
Şıklıkta rakip tanımayız, yırtık pırtık gezerken,
Dünyayı kıskandırırız, biz böyle süzülürken.

​Elektrik, su ve internet; mum ışığı bize yeter,
Bu kadar büyük parayla, dertler duman olup gider.
Komşunun Wi-Fi ağında, rüyalara dalarız,
Biz böyle büyük güçle, her limana uğrarız.
Faturayı öderken, elin hiç titremesin sakın,
Sefalet değil bu canım, yoksulluk cennete yakın.

​Açlık sınırı otuzmuş, o rakamlar hep yalan dolan,
Bizim cüzdandaki güçtür, asıl geride kalan.
Yirmi sekiz bin yetmiş beş, tam bir mucize adı,
Bununla çıkar ancak, bu memleketin tadı.
Kemerleri sıktıkça, belimiz ince kalır,
Böyle görkemli parayı, ancak seçilmişler alır.

​Hadi gülümse bugün, cebin servet görsün biraz,
Miden bayram etmese de, ruhun çalsın bir saz.
Asgari sefa içinde, boğuluruz her sabah,
Bize bu miktar yeter, her yanımız pür-refah.
Şükür ile yoğrulduk, bolluktan ölüyoruz,
Biz bu komik rakamla, her gün dalga geçiyoruz.