Görme senden evladır gördüğün hakir
Kalbine dön temizle paslı kir
Irkçı faşist olduysa bir insan
Bir hayvanı ondan evla san
İnsandir insanin dengi
Yıkılmış şehirler, susmuş sokaklar,
Kan kokar gökyüzü, ağlar topraklar.
Vicdanlar susarken, mazlumlar ağlar,
Öksüzlerin feryadı göklere çağlar.
Zalimler ayakta verirler azabı,
Karanlıktı,bir kara gölge ve ben ardında,
İzliyorum onu ağır ağır adımlarla,
Farketti beni belkide, anlayamadım,
Kayboldu bir anda gözlerim boşlukta.
Arıyorum bir umut görürüm diye,
Yüzdüğüm katre değil, bir umman;
Duyduğum sâdâ değil, bir figân.
Göz değil, kalp imiş yana yana ağlayan.
Döndüm, dolandım yine bir viran, viran.
Gördüğüm gerçek değil, yalanmış.
Dünya değil, gönül evim harapmış.
Gülleri çok severim; kadın güldür ,dedi ;adam.
Her sözü övgü,iltifat,gül,kadın.. velhasıl kelam.
İnandı kadın, budur işte kalbimin sahibi
Günahlarımın ,sırlarımın,kederimin rahibi
Açtı yüreğindeki gül bahçesini
Değmez kedere,strese hiç kimse
Kendin için yaşa, ümit ve hevesle
Tıka kulağını, elalem diyen her sese
Bu hayat senin,boşver ve gülümse..
Kısacık şu zamana sığmış hayatını,
Virgülsüz noktasız karmaşık bir cümleyim
Sözlerin bittiği mürekkebin tükendiği yerdeyim
Ne af dileyecek yüzüm var ne de takatim
O kadar aciz o kadar biçareyim
Keşkelerin kör ve sağır kuyusunda boğulmuş emellerim
Dikizler milleti ,kim ne yapmış, etmiş bilir
Dedikodu,fesatlıkta bir ajan, bir muhbir.
Dilinde pelesenktir halk, millet ve işleri
Akıllı beyinleri kemirir; vampir gibi dişleri.
Canın kıymetini bilmez,yemez gundi kafası
İş,güç,mal dünyada tüm hevesi,tasası
Bir gün gelecek, diz çökeceksin;
Ağlayıp sızlayarak af dileyeceksin.
Nafile artık yalvarmaların, yakarmaların...
Acının âlâsını göreceksin.
Bir güvercini akbabaya döndürdün,
Bir gurbet kuşuyum ayrılık mevsimi
Sensiz eksik tutmaz kanadımın biri
Saymakla geçiyor ömrüm, günleri,geceleri
Elbet geleceğim bekle beni...
Şüphe etme hiçbir zaman sevgimden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!