ASANSÖR – yeni yıl özel
Eğer günümüzün şiddetli teknolojik gelişim rüzgârları o zamanlarda da böyle esiyor olsaydı “ağır-ağır çıkacaksın bu merdivenlerden” diye başlar mıydı o güzel ve anlamlı şiirine Ahmet Haşim… Hiç sanmıyorum…
Hemen ilk adımımızın önünde kapılarını sevgilinin kolları gibi açmış kişiye özel bir asansör bizi beklerken kim ucu-sonu belli olmayan merdivenlerden ağır-ağır da olsa çıkmayı dener ki…
Tabi biz de bırakın denemeyi aklımıza bile getirmeden içini ‘pişmanlık parfümümüzden sıkarak ‘ah-vah-keşke-tüh’ kokulu hava ile doldurduğumuz asansöre biniyor ve ışık ve ses hızına nal toplatan bir zaman hızıyla yükselmeye başlıyoruz… Ta ki bizim için yaşadığımız bu ‘dünyadan çıkış kapısı’nın olduğu son kata ulaşıncaya kadar…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
