Benim adım asker.
“As-pas-kes” diyerek,
Yarına yürüyordum çocuk adımlarla.
Tek-tük ses duyuyorum şimdi dostlarımdan,
Hepsi uzakta.
Önüm arkam sağım solum boş.
Saklanmayanlar ebe.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta