Arzuyla bakılmayan, bağın gülü tez solar,
Gönülden gelmeyen iş, bedene zulüm olur,
İçten gelmeyen her şey, ömürden ömür çalar,
Gönülden gelmeyen iş, bedene zulüm olur,
Aşk ile dokunmazsa, sönük kalır her emek,
Gönülsüz pişen aşın, tadı tuzu yok demek,
Ruhun sevmediğini, zorla taşır bu yürek,
Gönülden gelmeyen iş, bedene zulüm olur.
İçten bir tebessümle, başlamazsa bir sefer,
Yolları duman kaplar, ziyan olur her zafer,
İçindeki cevheri, söndürür her bir keder,
Gönülden gelmeyen iş, bedene zulüm olur.
Zorla yapılan işin, bereketi tez kaçar,
Gönül susuz kalırsa, hangi dal çiçek açar?
Zorlanan yorgun ruhlar, mutsuzluk zehri saçar,
Gönülden gelmeyen iş, bedene zulüm olur.
İçinde coşku yoksa, yorulur el ve ayak,
Zoraki çekilen yük, omuza olur dayak,
İnsan kendi ömrüne, yapar mı böyle tuzak?
Gönülden gelmeyen iş, bedene zulüm olur.
İnançla sarılmazsan, her bir çaba boşuna,
Ruhun destek değilse, gitmez ömrün hoşuna,
Dertler yüklenir birden, garip kulun başına,
Gönülden gelmeyen iş, bedene zulüm olur.
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 20:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!