ARYA
Sen yoktun Arya!
Güneşin kızılca ateşi yakıyordu ilikleri,
Kızıl güller yürüyordu ruhumun damarlarında ve kızıl günler…
Sen yoktun Arya!
Küçük bir çocuğunun göz bebeklerinde seyrediyordum siluetini,
Fesleğenleri hırpaladıkça kokun dağılıyordu burnumun canına ve iliği boşalıyordu ruhumun…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Duygu dolu güzel bir şiir. Tebrikler.
Efsane,Ah Arya...Böyle mi olacaktı bu talihsiz veda...
Yüreğinize sağlık çok güzel bir şiir.
Teşşekkür ediyorum.
Çok etkileyici, yüreğinize sağlık
Teşşekkür ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta