ANLATILMAZ BİR HÜZÜN VAR
Şarkımızdan tek eser yok, sazda hiç meşk kalmamış.
Güller üzgün, bülbül üzgün, 'şeb-i yeldâ' dan gibi.
Aşkımızdan bak eser yok, bizde ah! şevk kalmamış;
Anlatılmaz bir hüzün var; sanki sevdâdan gibi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
