Artık susuyorum
Tüm kırgınlıklarımı,kızgınlıklarımı,ömrüme düşen haksızlıklarımı mağrur yüreğime sarıp bir uçurum kenarından salıyor ve susuyorum.isyanlarımın nafileliğini,anlaşılamamamın manasızlığını,umuda aralık kapılarımın hay beliğini görüyor ve susuyorum.
Anne ben galiba yeniliyorum
Hayata,yaşamaya dair ne varsa alınmış sanki üzerimden.yanlız acıların sesi var kulağımda,birde sen.beni ölümden sonra dahi yalnız bırakmayanım.sanki bilirmişçesine yüreğimin devasa yalnızlığını günümü gölgesi ile koruyanım.
Senin özünle beslediğin ve benim içime yerleştirdiğin bu yürek şimdi omuzlarımın taşımakta zorlandığı en ağır yükü.sıradan olmayı biraz başara bilseydim belki bu kadar zorlanmazdı yaşam benim ellerimde.belki bu kadar zorlanmazdım ben yaşamın ellerinde.herkes gibi olabilmek,sıradan tepkiler vermek,yaşamın tam ortasında değil de kıyılarında gezinmek,hiç bir duyguyu bu kadar derinleştirmemek,ve hiç kimseyi böylesi büyük sevmemek.
Farkında mısın tüm satır başlarım hüzün.mutluluğu anımsatan tek bir cümlem yok oysa acıyı sindirdiğim her bir kelimeyi virgüllerle uzatıyorum ve bunca yorgunlukla yoğrulmuş yüreğimi gece karartılarına salıyorum
Ürkek,ıssız,dingin ama en çok yalnızlığımla
Ağrıma gidiyor
Bana ait tek bir insanım yok.ustura kesikleri içimin her bir yanı.hedefi farklı acemi nişanlarımla her defasında kendini vuran ellerimin cansızlığını duyan,yaralarımın kabuklarından sızan kanını saran,bana senin gibi yalın,senin gibi içten,karşılıksız,sınırsız işte bu sevginin adı dedirten kimsem yok.
Ağrıma gidiyor.senden gayrı bana ait tek bir can yok.bu yüzdendir ki anne yüzümün aynadaki hali bu gün en çok bana surat asıyor
Ve bil ki satır,satır kanadığım bu yazının sonunda can çekişen gözlerimden gelen tüm yaşlar senin için akıyor
Rabia balaban ay
Rabia BalabanKayıt Tarihi : 27.2.2008 23:39:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Afaki konuşmak nekadar zor biliyormusun
İşte bu yüzden susuyorum
güzeldi kutlarım
Bazen öyle anlar olur ki susmaktan başka çare de kalmaz.Tıpkı son şiirimde yazdığım gibi.
'' Dil Susar, Gider ''
Başarılarınızın devamı dileklerimle... Mustafa Usta
Sıradan bi insan olsaydın sıradan sevgilerle günübirlik yaşasaydın ve sıradan acıların olsaydı hayatın kenarında olsaydın ne sen bu güzel edebi yazıları yazardın nede ben bu saatte sana yazıyor olurdum..Şiirin ve öykünün sermayesi hüzün ve göz yaşıdır bunu hiç unutma!!! Eğer yalnız olmasaydın da yazamazdın bu yazıları şiirleri.. Şairlik eşittir yalnızlık gibi bişeydir biyerde..
Şairleri kolay kolay kimse taşıyamaz.. Düşünsene
sen gece yarılarına hatta seherlere kadar yazıların şiirlerinle uğraşacaksın kocan yatakda bi başına uyuyacak hangi adam razı olur buna? Yada hangi kadın razı olur???Tek bir insanım yok diyorsun hala olamazdı anlattım sebebini..Ya kalemi bırak dünyayı yaşa.. Ya dünyayı bırak insanlğın derdiyle yaşa..Eğer O Muhterem ANNENİZ sağolsaydı ve senin yanında seninle yaşasaydı sen bu edebi yazıyı yazamamış olacaktın çünki yavrusunun yüreğindeki yangına müsade etmeyecekti..
Yazını çok beğendiğimi her halde anladın .. Bhar gelmiş diyorlar sılaya doğrumu? Hep bahar kal esen kal Yüreğinde insanlığın sevgisini yeşert..
sevgiyle kal.. selam ve saygılarımla..Deli Poyraz...
(Şeyhmus Sait Aydın
TÜM YORUMLAR (4)