Bir sabah kalksam ve artık düşünmesem.
Bilmiyorum ki ben neyim..? , bu yıldızlar, gökyüzü.
Yalın tatlara adansam; yetersizliğin sılası.
Burda ve şimdi, orda ve gelecek. Artık düşünmesem
bunları. Önümde bir yığın yaprak, yeşile dalsam,
mavisiyle denizin coşsam. Düşünmesem sonrasını;
bir bozgunla dönerken geri beynimin dalgaları.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta