İçimdeki arsız çocuk
Sevda bahçelerinden
Çiçekler çalardı...
Gizlice.
Güllerin dikenleri
Batsa da ellerine.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




şimdi o arsız çocuk
çaldığı güllerin
kuruyan yapraklarına bakarak
geçmişi yad ediyor
kuruyan güllere bakarak
saygılar
İçimizdeki arsız çocuklar değil mi, bize çiçekler çalıp getiren.Çiçek getiriyor sa çocuklar bize sevda bahçelerinden,arsızlığı da bize düşer..Güllerin dikenleri ellerimize,yani gönüllerimize batsın..Pek sevdim bu' Arsız Çocuk' u .Çocuklar gülsüz kalmasın gönül bahçelerimizde.Saygılar.
ÇOÇUKKEN
Çocukken tek emelim biran önce büyüsem
Büyüyüpte kurduğum hayaller erişsem
İşte bugün büyüdüm; Ne umdum, neler buldum
Şimdi bir tek emelim o çocukluğa dönsem…Bekir Urfalı
hangimizin içinde bir çocuk uyumaz ki...
Özlü ve güzel bir anlatımdı...Tebrik ederim tam puanımla..(+) ant...
Saygılarımla...
Hüseyin Çubuk
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta