Arsiyan Yaylası Şiiri - Vezir Pehlevan

Arsiyan ben seni, nasıl yazayım
Havana-suyuna, destan dizeyim
Seneye bağrında, gelip gezeyim
Gönlüme sevdamı kazdığım Yersin.

Toprağın humustur, yüksektir yerin
Kışların soğuktur, yaz-bahar serin
Çayların coşkundur, göllerin derin
Mas-mavi gölünde yüzdüğüm yersin.

Yamacında koyun-kuzu yayılır
Akşam olur, sayalar da sağılır
Hasta şifa bulur, sarhoş ayılır
Aşkıma ağıtlar, dizdiğim yersin

Zümrüte bedeldir, taşı kayası
Suları buzludur, keskin havası
Yazları meşhurdur, balık tavası
At binip sırtında gezdiğim yersin.

Göçmen kuşlar gelir sahrandan geçer
Yaz-bahar bağrın da, çiçekler açar
Son bahar gelince, kervanlar göçer
Pancarci toyunda tozduğum yersin.

Çağları devirmiş sağlam bedenin
Bağrında saklıdır zengin madenin
Kıymetin bilmedi, gelip gidenin
Manayı-mantıktan süzdüğüm yersin.

Pancarci zamanı, yayla şenlenir
Gevrekler kızarır, kuymak demlenir
Horonlar oynanır, türkü söylenir
Halayda maniler düzdüğüm yersin.

Der Vezir, vallahi halim yamandır
Köyüme gitmedim hayli zamandır
Şimdi Arsiyanın, başı dumandır
Adına destanlar yazdığım yersin.
Sevdamı gönlüme kazdığım yersin...
------VEZİR PEHLEVAN------