Arnavutköy günlükleri (2)

Kara kapkara ruh haliyle,
Toz pembe bakmaya çalışıyordu dünyaya,
Adı da Mustafa...
Pembenin aslında siyah olduğunu,
Çok geç fark etmişti fukara,
Boy pos yerinde,
Giyim kuşam jantı,
Sanırsın Nişantaşı karelerinde oturuyor mübarek,
Ayak ayak üstünde,
Elde sigara,
Bakışlar derin....
Oysaki kurumun çişli bankların da,
Birlikte oturuyoruz bu esnada.
Ve bu cümleleri okurken ona,
Gülüyordu kahkahayla.
Oysa biliyorum ki,
Rüzgâra yumruk atıyor gibi,
Bir ruh halinde şu anda.