Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Benliği: cayır, cayır aşk ateşiyle yanan;
Çirkini de gönülden seven, Yunus’u düşün…
Sevmeyi, sevilmeyi bıraktılar armağan;
Sevgi deryasında yüzen, Mevlana’yı düşün…
İnsana, insanlık veren: sevgi abidesi;
Yunus der ki: bakışları, gönüllerin aynası…
Hazreti Mevlana ki: övmüş koca Yunusu;
Hala dönüyor! Onların kurduğu, sevgi pervanesi…
Akif’i düşün: Göğsünde iman, ne büyükmüş?
Milletinin şanını, şiiriyle süslermiş…
O, armağan insanlar: el ele tutup göçmüş;
Peşinde: için için ağlamak, bize düşmüş…
Bu medihleri: neşriyatta, bizzat dinledim;
çaktı beyin azmanım! şuursuzca ağladım…
Aktı gözyaşım, hıçkırığı dindiremedim;
Bu Armağan İnsanlara, gönülden vuruldum…
Tebrikler üstadım mükemmel di dizeleriniz yazan yüreğiniz hiç susmasın.Saygı sevgi ve muhabbetle...+
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta