Âşık Keremi bilmeyenimiz yoktur. Kerem önde arkasında arkadaşı Sofi yoluna devam ederken, Sofi seslenir Kereme. Kerem hele bir dur, Kerem durur sofi der ki, arkadan gelirken iyi düşündüm, senin deli benimde zır zır deli olduğumu. Kerem der kardeş bu nerden icap etti, şimdiye kadar biz deli değildik şimdi nasıl oldu. Sofi konuşmasını sürdürür der ki, sen bir beyin oğlusun yakışıklısın zenginsin kimin kızını istedin de vermediler bir keşişin kızına dünyayı dolaşıyorsun, hele diyelim senin bir gerekçen var, sen bir kıza dolaşıyorsun ya benim neyim var ki, peşinden dolaşıyorum. Kerem bir ah çeker şu cevabı veriri. Sofi kardeş can damarıma dokundun, böyle durumlarda dil söylemez tel söyler. Görelim ne söyledi.
Çıktım çıkalı gence’den
Kurtulmadım işkenceden
Dudağı bal bel inceden
Ben geçerim gönül geçmez…..Aşık Kerem
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




güzel armağanlar sunmaya devam edin hocam teşekkür ederim saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta