9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Zihninin her katmanını, arkeolog gibi kazıyorum,
Hangi anının paslı kilidini kırıp, hangi duygunun dehlizine inmeliyim şimdi;
Düşüncelerinin şifreli haritasında, kaybolmuş seyyahım sanki,
Her bulmaca, başka bir bilinmeze kapı aralıyor,
Ve ben, bu içsel labirentin duvarlarına, kimliğini hece hece yazan o suskun anlatıcı,
Seni çözmek için çıktığım bu yolculukta, kendi benliğimi satır aralarında yitiriyorum.
Gönlümün maviliği gitmesin gökyüzünden
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin
Devamını Oku
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta