Şu arkamda oturan adam…
Yaslamış kafasını otobüs camına…
Yaslamış ömrünü otobüs camına…
Yaslamış ruhunu otobüs camına…
Ve yaslanıp giderken şu gözü gözümden uzak yollarda aklında bir düşünce, fikrinde bir ömürsüzlük…
Bu can, bu can bu bedende fazla…
Bu can bu dünyada fazla, dercesine biraz neşesiz,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta