Şu arkamda oturan adam…
Yaslamış kafasını otobüs camına…
Yaslamış ömrünü otobüs camına…
Yaslamış ruhunu otobüs camına…
Ve yaslanıp giderken şu gözü gözümden uzak yollarda aklında bir düşünce, fikrinde bir ömürsüzlük…
Bu can, bu can bu bedende fazla…
Bu can bu dünyada fazla, dercesine biraz neşesiz,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta