Daha yirmi yaşındaydık, yirmi iki yaşındaydık,
Ne Mehmetler kaybettik, ne yiğitler yitirdik…
Sabah oldu güneş gördük, akşam oldu batıştaydı aklımız.
Uyandığımızda beyaz olan duvarlar, kırmızıya çalmıştı…
Giyindik üstümüzü, düştük sokaklara “ ne kurşunlar sıkıldı”
Öldük, öldürüldük, vurduk, vurulduk, yandık, tutuştuk…
Ama hiçbir zaman, hiçbir şekilde, hiçbir yaşanmışlık bitiremedi bizleri,
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta