Daha yirmi yaşındaydık, yirmi iki yaşındaydık,
Ne Mehmetler kaybettik, ne yiğitler yitirdik…
Sabah oldu güneş gördük, akşam oldu batıştaydı aklımız.
Uyandığımızda beyaz olan duvarlar, kırmızıya çalmıştı…
Giyindik üstümüzü, düştük sokaklara “ ne kurşunlar sıkıldı”
Öldük, öldürüldük, vurduk, vurulduk, yandık, tutuştuk…
Ama hiçbir zaman, hiçbir şekilde, hiçbir yaşanmışlık bitiremedi bizleri,
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta