Arkaik zamanlar
Sen geçerken bu diyarlardan
bükülür zaman
ay ışığı çözülür yörüngende
tebessümün gelgitler yaratır
saçın kuartz akıyor
arkaik zamanın çağıldayan ırmağı
gözlerinin meteorları her jeolojik devirde
atmosferime çarpmış
varoluşumuzun coğrafyasında senliğin kalıntıları
üçüncü sen çağını yaşıyoruz henüz
bir sonraki kıyamet bakışlarında
vakit varken sen tufanına
en yüksek dağa çıkıp izliyorum
kirpiklerinden düşen sabah
güneşe bir meşale yakar
günaydın güzelliğin felaketi
selam sana gezegenimde her sabah devrimler başlatan kadın
Can Umul
Kayıt Tarihi : 2.06.2026 05:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!