Kimseye güvenemediğim bir ortamda,
Bir ışık parladı sanki.
Birden karamsarlığım son buldu.
Çünkü seni bulmuştum arkadaş.
Üzülünce, üzüntümü dağıtan,
Sevinince, sevincimi arttıran,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




tebrikler ne güzel eger gerçeketen öyle bir dost bulduysanız size bu güzel dizeleri yazdıran arkadaşınızı da sizi de tebrik ediyorum saygıalrımla yıldırım şimşek
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta