Kollarında uyuttun.
Bin ümitle büyüttün.
Sevincimle sevindin.
Üzüntümle üzüldün.
Yokluğunda anladım.
Sana olan sevgimi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Ne demek paylaşamam,o benimde annem :)))
Güzeldi,varol.
elif ay-yıldız
cok hoş ve sade bir anlatım...bazen iki kelime bile yetiyormus anladım bir dunya dolusu duyguyu yaşatmaya ...yüreginize saglık...her zaman daim boyle güzel duygularla bizide boyamanız temennisiyle...dua ve selametle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta