Arınmadan çıkamazsın Şiiri - Dağlar Özügüç

Demirin bile büküldüğü o dar geçitteyim
Suskunum başıma gelenlere
Gözlerimin yamacında başladı damlalar
Bir bavul dolusu ihanet
Elimde yaz boz müsvetteler
Kalemim kırık yazamadım bir şeyler
Unutma beni ey yüreği nazlım
Mühür gözlüm kara sevdalım
Kapattırma gözlerimi bana
Dökülecek elimdeki mısralarım
Zaman köşeli karanlık bir kare
Köşeleri keskin, ortası acımasız
Sızan bir ışık damlası bile bulamazsın
Bu ne kadar içine kapanık bir dünya?
Güvenmeden asla çıkamazsın