En uzun saatler düştü payına geceden, gündüz.
Vurgun yemiş bir sevdanın, yalnızlığın ve hüznü.
Karabalıklarda süzülür ışık, kalır kendisine loş.
Uzansa tutunamaz kayar gider parmaklarından.
En beter acıyı yaşamış tabiattan bir de insandan.
Yürümek ağlar gibiydi, koşmak ise hıçkırıklar.
Tüm duruşları bozdu bir tek odur bozulmayan.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta