Arım Uçtu Şiiri - Menderes Dağlaroğlu

Geceler zindan gibi çöktü üstüme,
Sıcak güneş bir türlü doğmaz oldu.
Kalbimdeki sevdam döndü özleme,
Hasretten gözlerim yaşlarla doldu.

Arım uçtu, boş kaldı gönül bağım,
Hüzünlere daldı gençlik çağım.
Senelerdir efkârlı, dertliyim,
Ağrıyor sızılıyor her yanım.

Dolmaz oldu yeri sarı böceğimin,
Tek adresiydi o benim sevgimin,
Gittiğinden beri içim virane,
Atmaya dermanı kalmadı kalbimin.

Bu gönlüm onu çok seviyor,
Bu vefasız neden hâlâ dönmüyor?
Her gün gözyaşı, her gün bir sızı,
Kader neden yüzüme gülmüyor?

Neden gitti ki erken,
Hiç mi düşünmedi beni giderken,
Neden kırdı bu kalbi,
Ben onu böyle deli gibi severken.

Kalmadı tadım tuzum, isyanlardayım,
Hasretin ateşiyle yanmaktayım
Onsuz yüzüm gülmüyor,
Hala neden gelmez benim arım.

Bir gün çıkıp gelirse uzak yollardan,
Bahar doğar yeniden solgun dallardan.
Yeter ki kavuşayım da sarı arıma,
Gönlüm kurtulsun artık bu feryatlardan.