Arif Olan Anlar Şiiri - Züleyha Aktaş

ARİF OLAN ANLAR

​Gönül heybesini boş görmez idik,
Edepten gayrıya yüz vermez idik,
Biz böyle her söze "he" demez idik;
Sözün ayarını bozan bozana...
​
​Okumuş yazmış da adam olmamış,
Hikmet deryasından nasip almamış,
Kimsede bir dirhem vefa kalmamış;
Kuyu kazmayanı ezen ezene...
​
​Sureti melek de sîreti yalan,
Dilinde zehir var, kalbinde talan,
Doğruyu ararsan maziye dolan;
Eğriyi doğruya dizen dizene...
​
​Kimi makam peşinde harcar özünü,
Kimi dünya hırsıyla yummuş gözünü,
Unutmuş insanlık, dostluk sözünü;
Menfaat çarkında gezen gezene...
​
​Hakikat yolunda boynumuz kıldan,
Ayırma Yaradan bizleri yoldan,
Vazgeçtik artık biz şöhretten, maldan;
Gönül dergâhına sızan sızana...

Nûrferah sözünü, özünden seçer,
Dünya hanı içre, vakitten geçer,
Hasat vaktinde bak, ektiğin biçer;
Heceyi taşlayıp dizen dizene!
Kendi fermanını yazan yazana...

✍️Nûrferah / Züleyha AKTAŞ
Tarih:15.04.2026 - Saat: 23:15