Arif Damar Şiirleri - Şair Arif Damar

23 Temmuz 1925 - 20 Ekim 2010
Arif Damar

-Sevgili Niyazi'ye Akıncıoğlu'na-

Nasıl bildim görür görmez dünyam güzeli
Rumeli'ndeniz böyleyizdir
At uçar kanımızda doludizgin
Sarı kumral

Devamını Oku
Arif Damar

Denizi kimse anlatamaz,
Hiç,
Hiç kimse.

Homeros anlatamadı,
Dante anlatamadı,

Devamını Oku
Arif Damar

Büyük şairdi, sevdi, sevdalandı Nâzım Hikmet
Karasevdamızı sevdi türküsünü güzel de söyleyerek
O kadar aşk, her şey türküsünü sürdürmek içindi
Karasevda emekçinindi, emek içindi.

Devamını Oku
Arif Damar

Gecem erken dur dur
Gözlerine bakmazsam uzun bakmazsam
Gecem erken inecek bitecek tükenecek gibi de değil
Dur bir sokak daha aydınlık edineyim
Gecem erken

Devamını Oku
Arif Damar

Pencereye pencere hey pencere derim ne gücenir ne eder
Sokağa sokak hey sokak derim o da öyle
Gün geçer hey gün geçen gün derim güle güle
Darılır enikonu

Aklım var düşünürüm iyi kötü

Devamını Oku
Arif Damar

Bizim Anadolu'muz var ya,
Erzurum Yaylası, Palandökenler
Ağrı, Çukurova'mız
Aklıma düşünce öyle bir seviniyor,
öyle bir seviniyorum ki..

Devamını Oku
Arif Damar

Gece seni birdenbire hatırladım

Nasıl bakarsa sürüye dağdan bir canavar
pencereden dışarıya öyle baktım

Dışarda seni benden ayıran hayat

Devamını Oku
Arif Damar

Belli söylediğin türküden
yabancısısın bu toprakların.
"Limanlar" "kayıklar" ve "balıkçılar"
ve "gece vakti ılık esen rüzgâr"
uzak buralara.

Devamını Oku
Arif Damar

Harbin yorgunluğu kalkmış üzerinden
"avuçlarında toprak ve kan"
sağ ayağın yarım metre uzakta
sol kolun kırık
ve kurtulmuşsun her türlü endişeden.

Devamını Oku
Arif Damar

O öylece kalacak:
yağmur, ıslak toprak ve tel örgü.

Hududa yakın bir kesimde
arkadaşlar hücuma kalktılar,
ayak sesleri hâlâ kulağındadır.

Devamını Oku