Arıcı Başkanın Gözüyle Karagöl

ARICI BAŞKANI’NIN GÖZÜNDEN KARAGÖL

Karayüce eteğinde kurulu bir köydür o,
Dört Oluklu Pınar’dan alır asıl adını.
Kemerli taşlarında Ermeni’nin eli,
Toprak bentli gölünde tarihin tadı var.

Türkmen gelir Halep’ten, develerle savranı,
Boşnak açar sofrasını, kurar gönül kervanı.
Arnavut, Tatar, Göçmen — bin yıllık komşular,
Sabun Çeşme’de yıkanır dertlerin gümüşü.

Madenin karasıyla sızlar dağın yüreği,
Dinamolar dönerken çöker tavan direği.
Ağıtlar yankılanır ocakların içinde,
Can verir yiğitler “kara elmas” peşinde.

Kiliğin Dere’den gelir evlerin ak sıvası,
Kabak pitası kokar her Boşnak’ın odası.
Kertivan dikeniyle örtülürken damları,
Saksıda gül açtırır göçmenin camları.

“İşlik”te bir örs sesi, babamın ellerinde,
Tekerler sıra sıra geçmişin izlerinde.
Bana “Arıcı Başkanı” diye seslenişi var,
Şimdi o eski günlerin özlemi içimi yakar.

Seki Dede bakarken Hınzır’ın karlı başına,
Karagöl mühür vurur Sivas’ın toprağına.
Eski bir seki taşı döner ağır ağır,
Geçmişten gelen bu ses, geleceğe bir çağır.

Karagöllü TURAL