ARI’YORUM
Çoktan çökelttim acılarımı, koşma içimde. Almamalıyım derinime, nasılsa gideceksin.
Tenimde kalmaya ne dersin? Ve ruhsuz sevişmeye?
Örküne sığınır bağlı atlar, sikke derinde. Ürkmez…
Özgürlüğümüzdür ürkekliğimiz.
Pastorol Symphony’de, Ludwig Van Beethoven, yüceltmiş fırtınanın ihtişamını, muhteşeme. Yüzleşmiş kerenofobisiyle. Barışmış korkusunun öznesiyle. Yeni okudum.
Sen içerdeyken ben
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim
Devamını Oku
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta