Sürgüle kapını ardında ey yürek,
Gayri rüzgâr esmesin.
Sana,haram çiçeklerin
Kokusunu getirmesin.
Yabancı her nefes,boğazında keder;
Ciğerinde mekruh bir derttir.
Üstüne düşen kara gölge,
Kalbi parçalayan zararlı elementtir.
Gülistanından gülşenine kanatlan,
Bu sana müstehaptır.
O şifa rayihân ki,
ezelden zâtına açılan tek bahttır.
Yekta muhabbet,sana farz kılındı;
Yaban kalbe haramdır.
Kelamlarına sadık kalmak,
Ömre vâcip bir ikramdır.
Kapılarını harama kapatıp,
Aşkın helaliyle yürümek sünnet.
Vefa yolunda can vermek,
Ruhun özlediği asıl cennet.
Edremit.
Kayıt Tarihi : 15.05.2026 11:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!