Sen hiç gökyüzüne düştün mü gece vakti,
Oldu mu hiç, sonsuz bir boşluğun seni çektiği,
Kalabalıklar arasında ki yalnız bir ruhun, ömrünü tamamladığı gibi.
Zifiri lacivert içinde, küllerin sardığı yıldızları seçmeye çalışırken,
Ne denge, ne tutunacak bir dal var, gökyüzüne savrulurken.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta