Sen hiç gökyüzüne düştün mü gece vakti,
Oldu mu hiç, sonsuz bir boşluğun seni çektiği,
Kalabalıklar arasında ki yalnız bir ruhun, ömrünü tamamladığı gibi.
Zifiri lacivert içinde, küllerin sardığı yıldızları seçmeye çalışırken,
Ne denge, ne tutunacak bir dal var, gökyüzüne savrulurken.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta