Doğduğum gün gülmeyi
Ardımda bıraktım…
Yaşamda acıyı, sevgiye bağlayıp
Ağlamayı ardımda bıraktım…
Bana kim olduğumu öğreteni başıma taç edip
Benden sonra yaşama dair olanları
Ardımda bıraktım…
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta