Issız bir yamaçta bir ardıç ağacı,
Kimsesiz, yalnız düşünür acı acı,
Yel eser başlar dallarında sancı,
Issız bir yamaçta bir ardıç ağacı.
Hâlini, hatırını kimseler sormaz,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta