İnsanın en güzel çağı bir kış masumiyetindedir.
Gerçekliğin rengi siyahtır gecede.
Ve sessizce en ayazında düşüncenin
yağarken içine en sıcak merhamettir kar taneleri.
Buğulanmış camdan izlerken zamanı,
zaman büyütüyordu candan bir an kadar arda kalan duyuşları.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta