Bulunmaz şafağın nazenin hüzmelerinde..
Ne de gecenin çığlık çığlığa karanlığa koşan hüzünlerinde..
Onda ne sen Selene’sin, ne ben Aurora’yım..
Onda hem sen Selene’sin, hem ben Aurora’yım..
İçine girilmez ki çoktan içinde olduğumuz o kutsi cevherin.
Orada ne sen hakikatsin, ne ben mecazım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta