Benliğimi çağırıyorum gizlerimi önüne sere sere
sarkaçlar vurduğunda çıkan her yankıda
zamanın kıskacı beliriyor, boğuluyorum
yarı yolda bırakıyorum birilerini; senden kalan kırık kalp
kimsenin olamıyor, her geçen gün küçülüyorum
Zihnime sürrealist şüphelerle atılan her fırça darbesi
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




duyguların entellektül bir dille harika bir şiire dönüştüğüne tanık oldum. Tebriklerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta