Kapıyı çekip çıkmak istediğim anlar oldu
Arkama bile bakmadan
Bir özlemdi sevdiklerimden ayrı kalmanın hasretiyle
Birilerini görmek bir yalnızlığı paylaşmaktı
Yahut demli bir çayı yudumlamaktı
Yağmurdan boşalırcasına birilerine sarılmaktı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
