Sarın beni geceler üşüyorum gündüzün,
Ey sonsuz karanlıklar ruhuma damga vurun,
Koyun bir kıl çuvala, ağzını hemen büzün,
Belki o çul içinde biraz huzur bulurum.
Açılmayın kapılar, kapanın pencereler,
Ne olur beni yalnız bırakmayın geceler,
Kalbimi sıkmak için birleşin cendereler,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta