Arasında
Düş gördük nefes alıp vermeyi unuttuğumuz çıngıraklı zamanın gölgesinde
Bir gün merdivenlerde koştuğumuz sıraların arasında ders verilen meczup nihai kararların alınabileceğini çoktan unuttuk
Bazen diyorum ki çık karşısına af dile sonra
Bölünüyorum sevdamı buzlara yazarak anlatıyorum olmuyor gibi,
Ve sonra ölüm ince fısıltıyla bir oradan geliyor birde minarelerden sadece gerçekleri haykırıyor
Bu çelik çagı yalnızlık hıckırıgı ne menem bir hastalıktır aşk dahi buymus meğer, buymuş insanı en güzel çağırtan...
Kayıt Tarihi : 18.3.2019 21:53:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
