Ezberim bozuldu…
Biriktirdiğim hiçbir salavat yetmedi yüzünü keşfetmeye,
Günlerce yürüdüm, gezgin gibi arşınladım,
Ulaşamadım derinliklerine yüzündeki vadinin…
Gelirken ruhumu terk edeceğimi bilmiyordum rıhtımına avuçlarının,
Avuçların ki ellerimin mayın tarlası korkusu…
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta