Artık bu hengame böyle devam etmemeli;
kaçak göçek yaşanan aşk ve çıkmaz bir sokak...
Bu sevda, dibi olmayan kör bir kuyu,
lakin, asi gerçekler böler en tatlı yerinde uykuyu...
Ayrılık; ölümden bir önceki durak olsa da,
yenmek, inadına yenmek ihtirasa esir o duyguyu...
Söylemek, hıçkıra hıçkıra ve iki gözü iki çeşme,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
