Aramaktan vazgeçme Şiiri - Servet Balıbey

Aramaktan vazgeçme!
Çölün kendisi benim.
Yalnız değilsin inan,
Ayak dibinde benim.
Sıcak rüzgar savursun
Saçlarından geceyi,
Yere değen gölgende,
Cenneti bulan benim.

Gözlerini hiç kırpma,
Çölde vaha yüzde nur
Attığın her adımda
Yurdunu kalbimde kur
​Yansın çölleşmiş kalbim
Kum tepelerim yansın
Bastığın yüreğimde
Çölüme yağmursun dur

Aramaktan vazgeçme,
Yollar mı tükenmiş bak
Gölgenin düştüğü yer
Has bahçe güllerle bağ
Sen o sonsuz boşlukta
Aşkın vuran mührüsün;
Çölü, cennet eyleyen,
Bu garibin hüznüsün

​Cennet olsun bu vaha,
Suya hasret her tane
Yürüdükçe kalbime
Varıyorum kemal'e
Yeşerdi tozdan dünyam
Kıyılmış topraklarım
Sen aşkın bereketi
Ey güzeli şahane